TRITON

Neptunus heeft dertien manen waarvan Triton de grootste is.
Door de telescopen kunnen astronomen slechts twee manen zien die om Neptunus cirkelen.
Dit zijn Triton en Nereïde.

Triton

Triton staat dicht bij de planeet, maar Nereïde staat veel verder weg,
op een afstand van meer dan 5 miljoen km en draait in tegengestelde richting.

Alle grote manen in het zonnestelsel draaien tegen de richting van de klok in,
maar Triton gaat juist met de richting van de klok mee.

Dit lijkt erop te wijzen dat Triton geen echte maan is, maar waarschijnlijk een planetoïde
of komeet ingevangen door de zwaartekracht van Neptunus

Nereïde heeft een doorsnede van ongeveer 340 km.

Voyager 2 nam nog zes andere manen waar toen hij langs Neptunus vloog.
Namelijk, Proteus, deze heeft een doorsnede van 416 km, Proteus is vanaf de aarde niet te zien
omdat hij te dicht bij Neptunus staat en altijd opgaat in de gloed van de planeet.

De andere vijf manen van Neptunus zijn kleiner.
Larissa, heeft een doorsnede van 192 kilometer en Thalassa 80 km.

Larissa cirkelt buiten het ringenstelsel om Neptunus, maar de andere manen cirkelen in het ringenstelsel zelf.

Galatea (doorsnede 150 km) cirkelt net binnen de buitenste Adamsring en lijkt een herdersmaan.

Despina (doorsnede 180 km) is waarschijnlijk een herdersmaan van de Le Verrier-ring.

De kleinste maan Naiade heeft een doorsnede van 54 kilometer.

Triton heeft een doorsnede van 2705 km, ongeveer 4/5 van onze maan.
Zij bestaat voor twee derde uit gesteente,
maar wordt bedekt door een ijzig oppervlak van bevroren waterstof en methaangas.

Met een temperatuur van -235 °C is het de koudste plaats die ooit werd waargenomen.
De maan is zo koud, omdat hij zo'n beetje al het zonlicht terugkaatst dat op hem valt.
Daardoor kan de zon hem nauwelijks opwarmen.

De erg dunne atmosfeer bestaat hoofdzakelijk uit stikstof.

Het landschap heeft veel richels en geulen, waarschijnlijk omdat het oppervlak
dan weer bevriest en dan weer ontdooit.

Wanneer de zon de ijskorst van Triton opwarmt, ontstaan er gasbellen in de bevroren ijskorst.
Die barsten uit in geisers en ijsvulkanen die tot 8 km hoog vloeibaar stikstof en stof spuiten.

Dit is bijzonder spectaculair,
op één van de foto's die de Voyager 2 nam van Triton is de uitbarsting te zien.

Triton zal niet eeuwig bestaan, hij cirkelt langzaam naar Neptunus toe.

Uiteindelijk zal de maan op Neptunus botsen of in stukken uiteenvallen,
die stukken vormen dan misschien een nieuwe ring rond de planeet.

Drie nieuwe Trojanen bij Neptunus ontdekt, 16 juni 2006

Er zijn drie nieuwe planetoïden ontdekt, die dezelfde baan volgen als Neptunus.
De planetoïden draaien in stabiele schommelingspunten, die op 60 graden aan weerszijden van Neptunus liggen.
Zulke planetoïden die voor een planeet uit of achter een planeet aan om de zon bewegen, worden Trojanen genoemd.

Elke planeet kan Trojanen hebben, maar tot nu toe zijn ze alleen waargenomen bij Jupiter (2000 Joviaanse Trojanen)
en Neptunus. Sterrenkundigen vermoeden dat er zich veel Trojanen bij Neptunus bevinden,
maar door hun grote afstand zijn ze moeilijk waarneembaar.

Baan Trojanen van Neptunus

De vier Trojanen, die tot nog toe zijn ontdekt, bewegen zich 5 miljard kilometer voor Neptunus uit.
Deze Trojanen hebben een doorsnede tussen de 60 en 140 kilometer.

De Neptuniaanse Trojanen zijn allemaal rood. Waarschijnlijk zijn ze dus op dezelfde manier ontstaan.
De kleur is dezelfde als die van Joviaanse Trojanen en zijn onregelmatige satellieten
en misschien zelfs kometen, maar het komt niet overeen met Kuipergordelobjecten.
De wetenschappers denken, dat er waarschijnlijk wel 10.000 tot 40.000 Neptuniaanse Trojanen zijn.

Triton ingevangen door Neptunus, 11 mei 2006

Triton, de grootste maan van Neptunus had ooit een begeleider.
Samen draaiden ze om de zon, net zoals Pluto en Charon.

Toen deze twee manen te dicht in de buurt van Neptunus kwamen, werd Triton in het
zwaartekrachtsveld van Neptunus ingevangen terwijl zijn begeleider werd weggeslingerd.
Triton is 40% zwaarder dan Pluto en draait in de verkeerde richting om Neptunus heen.
Het baanvlak staat scheef, daaraan is te zien dat de maan niet tegelijk met Neptunus is ontstaan,
maar later door de planeet is ingevangen.