Giovanni Cassini
INFO OVER HET ZONNESTELSEL
Cassini, Giovanni Dominico 1625-1712
Hij was een Franse astronoom, maar in
Italië geboren.
Hij was professor in de astronomie aan de universiteit van Bologna.
Samen met de Britse astronoom Robert Hooke
(1635-1703)
ontdekte hij de Grote Rode Vlek op
Jupiter.
Hij ontdekte vier manen van Saturnus: Dione, Iapetus, Rhea en Tethys.
Ook heeft hij in 1675 een scheiding ontdekt tussen de ringen van
Saturnus, die nu Cassini-scheiding
heet.
Giovanni Cassini
Ceres heeft een zware ijzige
kern van gesteente en een mantel die grotendeels uit ijs bestaat.
Sinds 24 augustus 2006 is Ceres geen planetoïde meer, maar een
dwergplaneet.
Ceres heeft nu dezelfde status gekregen als Pluto en Xena.
Het is de grootste planetoïde in het zonnestelsel, heeft een doorsnede van 930 kilometer
is vrijwel helemaal rond en draait in 9 uur om zijn as.
In januari 1801 is Ceres ontdekt door Giuseppe Piazzi.
Het oppervlak van Ceres is
donker en vertoont geen tekenen van waterijs, wel zijn
in het spectrum sporen van waterhoudende mineralen gevonden, het
ijs bevindt zich
voornamelijk binnen de mantel en hieronder zit waarschijnlijk een
ijzige kern.
Zijn samenstelling maakt
Ceres opmerkelijk. De dichtheid van Ceres bedraagt 2,2 gram
per kubieke centimeter, dit is vergelijkbaar met andere
planetoïden die uit de Kuipergordel
komen, zoals de dwergplaneet Eris en de Neptunusmaan Triton.
Deze dichtheid houdt in dat
Ceres voor een groot deel uit waterijs bestaat
Bij het ontstaan van het zonnestelsel, is het onwaarschijnlijk
dat op de huidige plek van Ceres
in de planetoïdegordel een object kan ontstaan dat vooral uit
waterijs bestaat.
Er bevindt zich geen ijs aan
het oppervlak, omdat Ceres zo dicht bij de zon staat,
verdampt het ijs aan het oppervlak.
Ceres
Ceres is een aparte dwergplaneet en vanaf
de aarde redelijk goed te zien soms zelfs met een
verrekijker.
De massa en grootte van Ceres zorgen ervoor dat het een bijna
ronde vorm heeft.
Er zijn aanwijzingen dat het oppervlak van
Ceres relatief warm is en een dunne atmosfeer heeft.
Op 5 mei 1991 was de temperatuur was -38 graden Celsius. Wanneer
de zon niet schijnt,
kan het er enkele honderden graden onder nul zijn.
De DAWN missie van de NASA, zal de eerste ruimtesonde worden die Ceres gaat
bestuderen.
De ruimtesonde zal ook Vesta onderzoeken. De ruimtesonde, die
kampte met financiële problemen,
zal in 2007 gelanceerd worden. Vesta zal dan in 2010 onderzocht
worden en Ceres in 2015.
In dat jaar komen meer te weten over de twee dwergplaneten,
namelijk Ceres en Pluto.
Chandra, röntgensatelliet
Chandra is door de NASA op 23 juli 1999 gelanceerd, vanaf Kennedy Space Center, Cape Canaveral in Florida.
De satelliet is ontworpen om
röntgenstraling op te zoeken van hoge energie gebieden
in het heelal, zoals overblijfsels van geëxplodeerde sterren.
Het was de bedoeling om 5
jaar te blijven werken, maar deze tijd
is al ruim voorbij en Chandra werkt nog steeds goed.
Chandra maakte de foto van Sagittarius A
Chandra draait in een baan om de aarde op een hoogte van ongeveer 320 kilometer.
Waar is Chandra nu
Michael Collins is geboren in Rome op 31 oktober, maar was een Amerikaanse astronaut.
Hij behoorde tot de eerste
drie astronauten die met de Apollo 11 naar de maan gingen.
Hij stapte op 21 juli 1969 niet als eerste op de maan maar bleef
in de commandomodule achter.
Michael Collins
Copernicus, Nicolaus 1473-1543
Hij was een Poolse sterrenkundige.
Toen dacht men nog dat de aarde in het midden stond.
Maar Copernicus was de eerste die bedacht dat de zon in het midden stond en de planeten er omheen
draaiden.
Nicolaus Copernicus
De COROT is woensdag, 27
december in de namiddag om 15.23 uur gelanceerd, vanaf Baikonur
Cosmodrome in Kazakstan.
Aan de missie, die onder leiding van de Fransen staat, werken
België, Duitsland, Oostenrijk, Spanje, Brazilië en de ESA mee.
COROT staat voor COnvection ROtation and planetary Transits. De satelliet is 4 meter lang en kostte 125 miljoen euro.
Met de lancering van de COROT wordt het voor wetenschappers mogelijk om buiten
ons zonnestelsel te speuren naar exoplaneten,
die om een ster draaien, op de aarde lijken en slechts een paar
keer groter zijn dan de aarde.
De missie zal ongeveer 30 maanden gaan
duren. De COROT zal in die tijd in een baan om
de aarde
worden gebracht op een hoogte van 827 km.
De satelliet zal daar sterrenvelden bekijken en de zoektocht naar buitenaards leven,
op een afstand van vijftig tot tweehonderd lichtjaar van de aarde.
Behalve exoplaneten zoekt COROT
ook sterbevingen, dit zijn oprispingen uit het binnenste van een
ster,
die de helderheid aan het oppervlak beïnvloeden.
Door de variaties in helderheid te meten, kunnen astronomen de
massa, leeftijd en chemische samenstelling van een ster bepalen.
Corot
Twee Franse astronomen schreven op 6
oktober 1995 geschiedenis toen ze de eerste planeet buiten ons
zonnestelsel vonden,
een gasreus zoals Jupiter. Sindsdien zijn meer dan tweehonderd
planeten ontdekt, maar niet één zoals de aarde.
De reuzenplaneten zijn nog niet
rechtstreeks gezien, maar ontdekt door de kleine schommeling te
meten, die hun aantrekkingskracht
veroorzaakt in hun moederster. COROT gaat nu het
licht van 120.000 sterren opnemen. Onderzoekers zoeken vervolgens
naar momenten waarop periodiek het sterrenlicht in helderheid
wordt gedempt, het teken dat een exoplaneet passeert.
COROT kan de vermindering
in helderheid van een lichtbron meten wanneer er een mug
voorlangs zou vliegen en
kan exoplaneten vinden die twee keer zo ver van hun ster draaien
als de aarde rond de zon.
Dit is zoeken naar een speld in een
hooiberg, want de planeet moet net voor de ster langs zweven op
het moment dat COROT het ziet.
Men verwacht dat binnen een paar maanden de eerste rotsplaneet
wordt gevonden.
COROT moet vanuit zijn
baan om de aarde, tientallen rotsachtige planeten ontdekken naast
duizenden nieuwe reuzenplaneten.
Als deze rotsachtige planeten ook nog op de juiste afstand van
hun ster bewegen, dan hebben ze de juiste temperatuur voor
vloeibaar water en een gunstige omstandigheid voor het ontstaan
van leven. COROT meet niet meer dan de massa en
de afstand tot de ster.
Terwijl COROT nog op het
lanceerplatform in Bajkonoer staat, zijn de voorbereidingen van
nieuwe missies,
die betere beelden kunnen maken, zoals de satelliet DARWIN
van de ESA in volle gang.
Die missie staat gepland voor omstreeks
2015, om te kijken of er voorwaarden zijn voor leven
en de vraag verder te beantwoorden: Zijn er meer planeten die op
de aarde lijken?
DARWIN telescopen
DARWIN
bestaat uit zes telescopen die in een hexagon (zeshoek) zijn
opgesteld.
In het centrum van dit hexagon bevindt zich een zevende satelliet,
waarin de zes bundels afkomstig van de telescopen
worden opgevangen en weer samengevoegd worden.
Een aparte
communicatiesatelliet is nodig om de meetdata vervolgens naar de
aarde te sturen.
De metingen met deze telescoop-combinatie zou op aarde niet kunnen worden
uitgevoerd
vanwege de atmosferische verstoringen en de thermische invloeden.
In 2008 zal NASA de Kepler-satelliet lanceren die soortgelijke waarnemingen gaat doen, maar dan nog gevoeliger dan de COROT.
Kepler
COROT ontdekt zijn eerste exoplaneet, 7 mei 2007
De COROT heeft binnen
twee maanden zijn eerste ontdekkingen verricht. In de gegevens
die de satelliet heeft verzameld,
is een planeetovergang bij een zonachtige ster in de richting van het sterrenbeeld Eenhoorn
waargenomen.
De ster en de exoplaneet staan op een afstand van 1500 lichtjaar.
Ook zijn kleine helderheidsvariaties van
sterren waargenomen, die het gevolg zijn van golfbewegingen (seismische
processen)
aan het steroppervlak, deze waarnemingen levert informatie op
over het inwendige van sterren.
Corot eerste exoplaneet
De exoplaneet, die de aanduiding COROT-Exo-1b
heeft gekregen, is een hete Jupiter, een gasreus die ongeveer 1,78
keer zo groot,
ongeveer 1,3 keer zo zwaar is als Jupiter en in anderhalve dag om
zijn ster draait, die iets zwaarder is dan onze zon.
De grootte is opmerkelijk, aangezien planeten onder normale
omstandigheden weinig groter dan Jupiter kunnen worden.
Bij een hogere massa wordt bij planeten de dichtheid verhoogd,
maar meestal niet de grootte.
Exoplaneet voor ster langs
Sommige systemen aan boord van COROT
werken tien keer zo goed als verwacht.
Dit maakt de kans nog groter dat de satelliet aardachtige planeten bij andere sterren op kan sporen.
COROT zoekt en ontdekt planeten door
middel van de overgangsmethode (transit).
Zodra een exoplaneet voor zijn ster langstrekt, veroorzaakt dat
een minimale vermindering in de lichtkracht van de ster.
Deze uiterst kleine afwijking kan door de supergevoelige
detectoren van COROT waargenomen worden.
COROT maakt zijn eerste opname, 25 januari 2007
In de nacht van 17 op 18
januari heeft de COROT zijn eerste licht van sterren opgevangen.
De COROT werd op 2 januari van dit jaar gelanceerd en draait op
een hoogte van
ongeveer 900 kilometer in een vrijwel cirkelvormige, polaire baan
om de aarde.
Alle systemen van de COROT
lijken goed te werken.
Begin februari begint de ruimtesatelliet aan het echte werk, het
waarnemen en informatie
verzamelen van sterren en om exoplaneten op te sporen.
De 27-centimeter brede telescoop richtte zijn camera als eerste op het sterrenbeeld Eenhoorn, dichtbij Orion.
Corot eerste foto
COROT is in staat planeten
van slechts twee tot drie aardmassa’s te zoeken en vinden.
De goede kwaliteit van de eerste foto bewijst dat COROT in staat
is om in de toekomst
planeten in andere sterrenstelsels te vinden.
Op 8
oktober 2005 lanceerde de
ESA de CryoSat, vanaf de militaire
raketbasis Pletsetsk in Noord-Rusland.
Lancering CryoSat
CryoSat moest rondjes gaan
draaien om de aarde op 717 kilometer hoogte,
in een baan die speciaal was gekozen om de polen zo goed mogelijk
in beeld te brengen.
De CryoSat
Het belangrijkste instrument
aan boord van de CryoSat was een speciale radarhoogtemeter,
de SIRAL, die met korte tussenpozen pulsen uitzond en na
terugkaatsing op aarde
weer opving, hierdoor zag de radar veel meer kleinere details dan
de gewone radar.
9 oktober 2005
De lancering is mislukt door computerproblemen.
Volgens de ESA is de tweede
trap van de drietrapsraket niet afgestoten, doordat
de boordcomputer het commando niet gaf. Deze
technische fout leidde ertoe
dat de tweede en de derde trap van de
Russische draagraket aan elkaar bleven kleven.
Hierdoor stortte de raket met
de satelliet in de Noordelijke IJszee.
De ESA heeft eind februari
2006 definitief bekend gemaakt dat de opvolger van de CryoSat,
de CryoSat 2 wordt gebouwd en naar verwachting in maart 2009
wordt gelanceerd