CASSINI-HUYGENS

Vliegroute van de Cassini-Huygens

De Europese ruimtesonde Huygens, gekoppeld aan de Amerikaanse Cassini was op 15 oktober 1997,
rond kwart voor vijf 's ochtends, zonder problemen aan zijn lange reis naar Saturnus en Titan begonnen.

Tijdens de missie wordt onderzoek gedaan naar de aantrekkingkracht en de atmosfeer van Saturnus.
Huygens verrichtte metingen vanaf 160 kilometer hoogte tot aan het oppervlak van Titan aan de atmosfeer;
de temperatuur, luchtdruk, windsnelheid, onweer, welke stoffen zich in de atmosfeer aanwezig zijn
en er werd gekeken naar het zonlicht, dat door de wolken en nevel van Titan kwam,
om te bepalen waar ze uit bestaan en hoe groot en dicht ze zijn.

Gedurende de reis naar de planeet Saturnus en zijn maan Titan ging de Cassini-Huygens achtereenvolgens
langs de planeten Venus (21-4-1998 en 20-6-1999), Aarde (16-8-1999) en Jupiter (30-12-2000).

De komende vier jaar zal Cassini 74 baantjes rond Saturnus en zijn manen vliegen.

• 45 Flyby's dicht langs Titan.
• 8 Flyby's dicht langs Enceladus, Phoebe, Hyperion, Dione, Rhea en Iapetus.
• 30 Flyby's langs manen op een afstand van minder dan 100.000 kilometer.
• Vele keren langs de ringen van Saturnus.
• 1 keer 180 graden om Titan.
• Een serie banen om onderzoek te doen naar de aantrekkingskracht, atmosfeer en ringen.

De opbouw van Cassini-Huygens

Onderdelen van Cassini-Huygens

Cassini is ±7 meter hoog, 4 meter breed en weegt 5½ duizend kilo.
De schotelantenne heeft een doorsnede van 4 meter waarmee het contact met de aarde wordt onderhouden.

Huygens is 350 kilo zwaar.

Op 11 juni 2004 passeerde de sonde de maan Phoebe (maan van Saturnus).

Op 1 juli 2004 werd Saturnus bereikt.

Cassini bij Saturnus

Cassini bij de ringen van Saturnus

Voor de Europese Huygens begon het eigenlijke ruimteavontuur op 27 november 2004,
want toen werd de sonde losgekoppeld van Cassini.

Loskoppeling van de Huygens

Huygens nadert Titan

Op 14 januari 2005 kwam de sonde aan bij Titan, die in december 2004 van Cassini werd losgekoppeld
en daalde anderhalf uur af door de atmosfeer.

Op de landingsplaats die nat of droog maar in ieder geval ijskoud was,
bleef nog tijd beschikbaar om metingen te doen,
foto's te maken en gegevens door te zenden naar het moederschip Cassini
die in een baan om Saturnus blijft bewegen.

De Huygens komt door de geslaagde landing in het Guinness Book of Records,
want er was nog nooit een ruimtesonde zo ver van onze planeet vandaan goed geland op een hemellichaam.

De bouwers van Cassini gaven het ruimtescheepje een dvd mee.
Daarop zijn maar liefst 616.400 handtekeningen te vinden, van mensen uit 81 verschillende landen.

DVD die met Cassini-Huygens werd meegegeven

Leuk natuurlijk, maar waar het schijfje voor dient is een raadsel.
De kans is klein dat Cassini gevonden wordt door een ruimtewezen met een dvd-speler.
Zelfs als dat gebeurt, blijft de vraag: wat moet je als aliën met meer dan een half miljoen mensenhandtekeningen?

Landing op Titan

Vijf batterijen zorgden ervoor dat het scheepje genoeg energie had
om minstens 2½ uur te blijven werken.

Tijdens de afdaling moest Huygens meer dan 1100 foto's maken.
Ondertussen bepaalde allerlei meetapparatuur de samenstelling van de atmosfeer.

Landing van de Huygens

Het Nederlandse bedrijf Dutch Space in Leiden had een belangrijke rol gespeeld in de succesvolle afdaling
en landing van de Huygenssonde.
Dutch Space was verantwoordelijk voor de valtest van het drietraps parachutesysteem.

Deze valtest (droptest) werd in mei 1995 uitgevoerd door een nepsonde aan ballonnen op te laten stijgen
tot 37,5 kilometer hoogte.
Dit alles gebeurde op het ruimtevaartcentrum van Kiruna (Noord-Zweden).

Het doel was om te onderzoeken of de parachutes en het afwerpsysteem van het hitteschild goed werkten.
Ook keken ze of de sonde de landing zou overleven.

NIEUWS CASSINI-HUYGENS

Cassini-missie verlengt tot 2017, 4 februari 2010

Cassini gaat tot 2017 Saturnus en zijn manen verkennen.
In oktober 1997 vond de lancering plaats en in 2004 bereikte hij zijn bestemming.
Huygens daalde in januari 2005 af naar het oppervlak van Titan.
Eerst zou de missie tot eind 2008 duren, maar dat werd verlengd
tot september 2010 en nu met nog eens bijna zeven jaar.

Cassini verkeert nog steeds in een goede conditie en heeft voldoende
stuwstof voor zijn vele koerswijzigingen. Cassini heeft nu 126 banen
om Saturnus gedraait en daar zullen er nog 155 bijkomen.
Wetenschappers willen zich de komende zeven jaar vooral richten op
de seizoeneninvloeden op Saturnus. De tijd die Saturnus nodig heeft om
een keer om de zon te draaien, is gelijk aan bijna dertig jaar op aarde.

Toen Cassini-Huygens in 2004 aankwam bij Saturnus was
het daar winter en in 2017 zal het er zomer zijn.
Tijdens de verlengde missie zal Cassini zijn aantal omlopen om Saturnus verdubbelen.
Titan wordt nog 54 keer en Enceladus 11 keer van nabij onderzocht.

B-ring met spaken en schaduw Mimas

In sommige seizoenen verschijnen er spaken in de ringen, hoe ze ontstaan is nog
niet goed duidelijk. Nieuwe metingen van Cassini hebben uitgewezen dat
de spaken uit bevroren waterdeeltjes bestaan, die deels groter zijn dan tot
nu toe werd gedacht, een micrometer, een duizendste millimeter.

Wetenschappers denken dat ze ontstaan doordat elektrostatische krachten
de microscopisch kleine deeltjes uit het ringvlak optillen.
Maar het is de vraag of dit ook kan met de waargenomen grotere ijsdeeltjes. De opname is gemaakt op 6 september na de equinox van augustus 2009
op een afstand van 2,9 miljoen kilometer. De heldere spaken bevinden zich boven de B-ring ook zie je de schaduw van Mimas.

NASA verlengt Cassini-Huygens-missie, 16 april 2008

NASA heeft besloten de Cassini-Huygens-missie met twee jaar te verlengen,
eigenlijk zou deze missie in juli 2008 eindigen.

Cassini heeft in vier jaar 140 000 beelden van Saturnus en zijn manen terug gestuurd naar de aarde.
De ruimtesonde draaide 62 keer rond Saturnus, vloog 43 keer langs Titan en 12 keer langs de ijsmanen
van de planeet. Het toestel is in goede staat en heeft nog voldoende brandstof om de verlenging te volbrengen.

Dankzij deze verlenging kan het ruimtetuig nog 60 extra rondjes rond Saturnus draaien,
26 keer langs Titan vliegen, zeven keer langs Enceladus en nog langs Dione, Rhea en Helene.

Bij een van de vluchten langs Enceladus zal Cassini nog dichter langs de maan vliegen dan de laatste keer,
namelijk op 24 kilometer. De extra missie van Cassini kost 80 miljoen dollar per jaar.

Saturnus, Titan en andere manen

De belangrijkste ontdekkingen van Cassini zijn o.a. geisers op de maan Enceladus met mogelijk vloeibaar water
onder haar oppervlak. Waarnemingen van Titan geven een beeld van hoe de aarde er uit kan hebben gezien
voor het ontstaan van leven. Titan lijkt op de aarde, zoals meren, rivieren, regen, sneeuw, wolken, duinen en bergen.

Na deze twee jaar heeft Cassini nog genoeg brandstof voor een tweede verlenging, met de mogelijkheid om een keer
tussen Saturnus en de binnenste D-ring te vliegen. Tussen de D-ring en Saturnus is de afstand ongeveer 3000 kilometer.
Er moet dan eerst onderzocht worden of deze passage veilig is, dit in verband met gruis.

Einde oude missie nieuwe missie begint

Tien jaar Cassini-Huygens, 17 oktober 2007

Tien jaar geleden, op 15 oktober 1997 werd de Cassini-Huygens vanaf Cape Canaveral gelanceerd.
Zijn missie: in een baan gaan draaien rondom Saturnus en het bestuderen van de manen
en de ringen van Saturnus voor een periode van vier jaar. Daarnaast moest Cassini de Europese
Huygens-sonde loslaten, die zou afdalen in de dikke en ondoordringbare atmosfeer van Titan.

Lancering Cassini 10 jaar geleden

Met zijn vele ringen, manen en ingewikkelde magnetische omgeving gedraagt Saturnus zich als een
soort mini-zonnestelsel. Saturnus is de zon in, terwijl zijn manen en ringen overeenkomsten vertonen
met een jong planetenstelsel. Cassini's belangrijkste ontdekking zijn de ijsgeisers op de maan Enceladus,
waardoor de E-ring van Saturnus vanuit dit materiaal wordt gevormd.

Daarnaast heeft Cassini veel gegevens verzameld over Titan, een fascinerende wereld
waarvan men voor het Cassini tijdperk vrijwel niets afwist. Titan lijkt op onze eigen aarde
en kan ons meer vertellen over de vroege geschiedenis van onze eigen wereld.

Opname ringen van Saturnus

Mei 2007, samenstelling van 45 opnamen van de ringen van Saturnus gedurende 2,5 uur
genomen door Cassini op een afstand van 1,1 miljoen kilometer.

Hoe staat het met de Cassini, 10 februari 2006

Cassini, die sinds 10 juni 2004 zijn banen draait om de planeet Saturnus,
verkeert nog steeds in een goede staat en werkt naar behoren.

Cassini is nu bezig aan zijn 21ste baan om Saturnus, en bevond zich afgelopen zondag, 5 februari
op 4,1 miljoen kilometer van de geringde planeet.

Dat is de verste afstand tussen Cassini en Saturnus sinds november 2004.

Cassini bij Saturnus

Op 27 februari zal de sonde voor de elfde keer langs Titan, de grootste maan van Saturnus vliegen.
Hiervoor werd een kleine baancorrectie uitgevoerd, en werden de motoren gedurende 203 seconden ontstoken.

De afgelopen week werden ook de manen Pan, Atlas, Helene, Janus, Calypso, Epimetheus,
Pallene, Polydeuces, Methone, Pandora en Prometheus waargenomen.

De waarnemingen zijn uitgevoerd voor het verbeteren van onze kennis over hun baan rond Saturnus.

Lancering Cassini-Huygens 8 jaar geleden, 15-10-2005

Lancering Cassini-Huygens 1997

De lancering van de Cassini-Huygens vond 15 oktober 1997 plaats.
's Ochtends om 4:43 uur werd het ruimtevaartuig vanaf Kennedy Space Center in Florida gelanceerd.

Drie nieuwe maantjes ontdekt, 05-03-2005

Cassini heeft drie rondjes afgelegd rond Saturnus.

Mogelijk heeft hij zes maantjes ontdekt, waarvan er drie namen hebben gekregen:
Methone, Pallene en Polydeuces.

Van de andere drie maantjes moet nog worden afgewacht of het echte maantjes zijn of een opeenhoping van ringmateriaal.

Hierdoor kan het aantal manen van Saturnus stijgen naar 37.

Nieuwe manen van Saturnus ontdekt, 17-08-2004

De Europees-Amerikaanse ruimtesonde Cassini heeft twee nieuwe maantjes bij de planeet Saturnus ontdekt.
Dat heeft de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA bekendgemaakt.

Saturnus, de op één na grootste planeet in ons zonnestelsel, is erg maanrijk.
De door Cassini ontdekte twee manen zijn de 32ste en 33ste satellieten van de geringde planeet.

De maantjes hebben de namen Methone en Pallene gekregen en hebben een doorsnede van tussen de drie en vier kilometer.

Ze zijn daarmee veel kleiner dan de tot nu toe bekende manen van Saturnus.
Die meten allemaal minimaal 19,3 kilometer in doorsnede.

De ruimtevaartdeskundigen gaan er nu vanuit dat er nog meer maantjes rond Saturnus cirkelen.
De ruimtesonde Cassini maakte de foto's van de manen op 1 juni 2004.

Het ruimtevaartuig kwam op 30 juni in een baan rond de planeet, na een reis vanaf de Aarde van zeven jaar.
Cassini zal de komende vier jaar nog 76 rondjes om Saturnus draaien.